دل نوشته های من

بر سر گیسوی گندمزارها،
بر فراز سینه پر بار دشت،
بوسه بدرود تابستان شکفت.

از تو بود ای چشمه جوشان تابستان گرم،
گر به هر سو خوشه ها جوشید و خرمن ها رسید،
از تو بود از گرمی آغوش تو
هر گلی خندید و هر برگی دمید
این همه شهد و شکر از سینه پر شور تست
در دل ذرات هستی نور تست
مستی ما از طلایی خوشه انگور تست!

راستی را بوسه تو بوسه بدرود بود؟
بسته شد آغوش تابستان؟
                                       خدايا
                                                  زود بود!

پ.ن:اینو شهریور ۸۵ هم تو وبلاگم نوشته بودم.اما چون واقعا عاشق این شعرم و اون موقعم هیچ کدومتون نبودین که بخونینش بازم گذاشتمش.شعر از فریدون مشیری
خدا حافظ تابستان و سلام بر پاییز برگ ریز