دل نوشته های من

احساس پوچی دارم!خوش به حال اون موقع که کنکوری بودم.داشتن هدف توی زندگی و تلاش برای رسیدن بهش واقعا به آدم انرژی و حس مفید بودن می ده.دانشگاه که همش بیکاریه.البته ظاهرا دانشگاه ما اینطوریه.دوستم که می گفت همون روز اول کلی مقاله و تحقیق ازشون خواستن.اینجا که نه تکلیفی نه پرسشی نه چیزی.از بس هم هممون عشق درس و بچه مثبتیم همون سر کلاس همه چی رو یاد می گیریم و من موقع پاک نویس جزوه باز یه دور برام دوره می شه و دیگه نیازی نیست بخونم.واسه همین این روزا خیلی بیکارم و همش پای کامپیوترم و مامانم همش از دست من حرص می خوره

امروز بچه ها كلي از جزوه نويسيم تعريف كردن و چند تاشون كپي گرفتن از جزوم.سر فيزيولوژي هم همش هوامو داشتن و مي گفتن بيا جلو بشين كه بتوني خوب بنويسي!ذوق مي كنيممممممم

بعد از نوشتن پست قبل پريشب تو اتوبوس يكي از بچه هاي همون اكيپمون رو بعد از چند سال ديدم!پيشنهاد داد يه روز همون اكيپ با هم بريم بيرون.كار سختي نيست.شماره همه رو دارم.پيشنهادش قلقلكم داد!اگه بشه چي مي شه...

یه کلاس موسیقی سنتی خوب بهم معرفی کنین لطفا.قيمتشم بالا نباشه.البته اکثر خواننده های وبلاگ من تهران نیستن.ولی همونایی که تهرانن اگه لطف کنن خوبه.محلشم از ونک به بالا باشه پلیز!

یه مشورتی باهاتون بکنم.به نظرتون من کلاس ICDL برم؟؟مدركش خوبه؟چون خودم فكر مي كردم خيلي معتبره ولي توي يه سايتي يه چند نفر گفته بودن يه سري مدرك ديگه هست كه اونا بهتره.

الان بايد تو راه ولايت مي بوديم.واسه عروسي.ولي نيستيم!!